Een maand met gemengde gevoelens

Januari begon met een geweldig NYE-feest met vrienden en vriendinnen dat doorging tot in de vroege uurtjes. Een goed begin van de maand én het nieuwe jaar! Dat het een maand met gemengde gevoelens zou worden, kon ik toen nog niet bedenken.

Er was feest

Een week later volgde een nieuwjaarslunch met mijn beste vriendinnen bij één van de meest gewilde restaurants die Utrecht op dit moment kent: WT Urban & Kitchen (ook bekend als de Watertoren). Ondanks dat ik grieperig was heb ik genoten van het eten, de locatie en het fijne gezelschap. We voelden ons ineens heel volwassen dat we zo fancy uit eten gingen met elkaar! Dat mag ook wel overigens, we zijn inmiddels alle 6 begin 30… 😉

Verder ging ik met Cynthia naar een huiskamerconcert in Utrecht dat georganiseerd werd door Sofar Sounds. Het was een bijzondere ervaring: de line-up was geheim en we kregen pas kort van tevoren per mail de locatie door. De huiskamer bleek een kunstgalerie op de Oudegracht te zijn en de bandjes die optreden waren erg goed. Voor herhaling vatbaar dus.

En dan was er nog ‘Online meets offline’, een avond vol lekker eten, goede wijn en Twitter-buddies. Ja, je leest het goed: ik was op een feestje met mensen die elkaar tot dan toe (vooral) kenden van Twitter. Wat een topavond was het! Ik heb zulke leuke mensen ontmoet en interessante gesprekken gehad, heel verfrissend!

Huiskamerconcert Sofar Sounds Utrecht - Wendy's Wondere Wereld
Het huiskamerconcert dat in een kunstgalerie bleek te zijn!

En er was liefde!

Ook bezocht ik op een koude zaterdagavond het Amsterdam lights festival met een Hele Leuke Man die in Amsterdam woont en waarmee ik al een tijdje aan het daten was. Superfijn om gearmd met hem door die mooie stad te wandelen die ik eigenlijk amper ken.

In een klein cafeetje warmden we weer op voordat we het laatste stukje van de route liepen en ik genoot van elke seconde dat hij naast me zat. Een beter begin van het jaar kun je je niet wensen toch?

Tot zover de hoogtepunten

Tja, dat was het wel zo’n beetje qua leuke gebeurtenissen in januari. Want ondertussen ging mijn opa -die al een paar maanden aan het kwakkelen was- hard achteruit. Zo hard, dat we op 31 januari afscheid van hem moesten nemen. Hij heeft de prachtige leeftijd van 93 behaald, maar zijn laatste weken waren heel zwaar voor hem en onze familie, en dat maakte het afscheid toch verdrietig.

Ondertussen besloot de Hele Leuke Man (zie hierboven) na 2 maanden fijn daten dat het toch niet ging werken tussen ons. Geen complete verrassing, maar wel erg jammer. Ik had hem graag nog beter leren kennen.

Amsterdam lights festival
Met de Hele Leuke Man naar het Amsterdam lights festival, gelukkig hebben we de foto’s nog 😉

En na een goede start van het jaar op mijn werk met maar liefst 8 nieuwe collega’s die (mede) dankzij mij het jaar bij ons zijn begonnen, lieten de resultaten daarna op zich wachten. En nog steeds. Ik weet dat ik goed ben in mijn werk, en toch brengt het me aan het twijfelen. Zou ik slechts beginnersgeluk hebben gehad die eerste maanden in mijn functie als recruiter?

Een maand met gemende gevoelens dus

Dat begrijp je vast. Dat maakte het ook meteen een leerzame maand voor me. Want ondanks de verdrietige gebeurtenissen lukte het me grotendeels om mijn positieve ‘vibe’, die zo fijn voelt, vast te houden. Dat was een goede oefening voor me. Natuurlijk voelde ik me op momenten verdrietig en heb ik gehuild. Maar ik heb bewust besloten om daar niet in te blijven hangen en mijn aandacht te richten op de positieve kant van deze gebeurtenissen.

Lange witte rozen in vaas voor roze muur
Eén roos lag bij mijn opa’s kist tijdens de uitvaart, de rest staat nu bij mij thuis.

Je kunt niet iedere situatie beheersen…

…maar je kunt wel kiezen hoe je ermee omgaat. Dat zeg ik tegen mezelf als er stomme dingen gebeuren in mijn leven. Ik hoor je nu denken: “Zo simpel werkt het niet”, maar soms werkt het juist wel zo simpel. Voor mij in ieder geval. Ik koos ervoor om mijn aandacht te richten op de lichtpuntjes.

Dus toen mijn opa zich door zijn laatste dagen heen worstelde was ik dankbaar dat hij 93 mocht worden. Dat hij tot zijn dood zelfstandig kon wonen. Ik was dankbaar dat mijn ouders zo bewust tijd doorbrachten met hem. Dankbaar voor de Whatsapp-groep waarin mijn moeder alle neven en nichten op de hoogte hield van opa’s toestand. En ik was dankbaar om te zien hoe dit mij en mijn neven en nichten dichter bij elkaar heeft gebracht.

Lunch in de Watertoren - Wendy's Wondere Wereld
Nieuwjaarslunch met mijn besties, ik ben zo dankbaar dat we al 20 jaar vriendinnen zijn!

En die Hele Leuke Man vind ik nog steeds Heel Leuk, maar blijkbaar was het niet meant to be. In ieder geval niet op dit moment. Gelukkig kan ik terugkijken op 2 hele fijne maanden met hem die me enorm veel energie hebben gegeven. Bovendien deze man liet mij inzien dat ik de vlinders in mijn buik toch wel heb gemist. Door dat besef heb ik besloten me wat meer open te stellen voor liefde, in plaats van altijd maar te roepen dat ik net zo lief single ben. Die vlinders komen snel weer terug, daar heb ik alle vertrouwen in. 😉

Als recruiter werk ik ondertussen hard aan het behalen van nieuwe successen en kijk ik met trots naar alle leuke mensen die de afgelopen maanden door mijn inspanningen een collega zijn geworden. Wat ik nog mooier vind is dat ze het naar hun zin hebben! Ze hebben de juiste keuze gemaakt en dat stralen ze uit.

Focus op de fijne dingen

Ik geloof in de kracht van dankbaarheid. Niet alleen omdat ik er zoveel over gelezen heb, maar vooral omdat ik het zelf ervaar. Door bewust dankbaar te zijn voel je je direct beter, dat heb ik al eens benoemd in deze blogpost. Dus als ik me verdrietig, boos of teleurgesteld voel focus ik op de fijne dingen. Dat voelt toch veel beter dan zo’n knoop in je maag? En het mooie is: er is altijd iets om dankbaar voor te zijn. Echt altijd.

De afgelopen dagen was ik bijvoorbeeld dankbaar voor de zon die scheen, voor mijn lieve ouders, voor de nieuwe eethoek die ik heb besteld, voor mijn awesome vriendinnen en voor de knuffelsessies waar Rossi en Irem me steeds weer op trakteren. Zo kan ik nog wel even doorgaan!

Ik schrijf (bijna) elke dag in een mooi schriftje op waar ik dankbaar voor ben. De ene dag besteed ik er 3 minuten aan, de andere dag een kwartier. Soms schrijf ik er 3 op, soms zijn het er 10. Door hier elke dag bij stil te staan zie ik ook steeds méér om me heen waar ik dankbaar voor ben. Probeer het zelf eens een paar dagen, ik ben heel benieuwd wat je ervan vindt.

Count your rainbows - quote - gratitude - dankbaarheid - Wendy's Wondere Wereld

Lijkt het je trouwens leuk of als ik eens een blogpost schrijf over de kracht van dankbaarheid? Laat het me weten in een reactie onder deze post!

Doei januari, hoi februari!

Inmiddels zit januari erop, en daar ben ik wel blij om. Het voelt toch als een soort grens die getrokken wordt, een grens die de verdrietige gebeurtenissen afsluit en die zorgt dat er nu weer ruimte is voor fijne gebeurtenissen. En die gebeurtenissen zijn al in volle gang!

Zo was mijn weekend de perfecte combinatie van tijd voor mezelf en kroegtijgeren met vriendinnen. Deze week wordt gegarandeerd helemaal geweldig: mijn nieuwe eettafel en stoelen zijn geleverd (daar ga ik natuurlijk een blogpost aan wijden!), ik ga met Cynthia naar een concert van UB40 en vrijdag vertrek ik met 9 vrienden een lang weekend naar Radio Kootwijk voor mijn lievelingsfestival Grasnapolsky! (Benieuwd wat dat voor festival is? Ik schreef er vorig jaar deze blogpost over!)

Met zoveel moois in de planning kan het niet anders dan dat dit een maand vol positieve vibes wordt, ik ga ervan genieten!

2 thoughts on “Een maand met gemengde gevoelens

  1. Ach, ik zeg maar zo: je kunt niet altijd pieken. Want ja, dat is gewoon zo. En dat is niet erg, want soms heb je even iets ‘minders’ nodig om te genieten van je piekmomenten.

    Op naar een hele mooie maand, meis!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *